ساحل تنهایی

                               

                       این روزا دلت با ما نیست  نگفتم چرا؟

                                    توی ساحل روی شن ها قایقی به گل نشسته

                                   یکی با چشمون گریون گوشه ای تنها نشسته

                                         نگاه پر اضطرابش به افق به بی نهایت

                                         ساکته اما تو قلبش داره یه دنبا شکایت

                                     تو چشاش حلقه ی اشکه توی قلبش غم دنیا

                                         منتظر به راه یاره تا بیاد امروزو فردا

                                      باورش نمیشه  عشقو همه دنیاش زیره آبه

                                       تنها مونده توی ساحل زندگی براش عذابه

                                          خاطرات لب دریا دیگه از یادش نمیره

                                      همه دنیاش زیره آبو از غم دوریش میمیره

                                   دست بی رحم زمونه عشقشو برده به دریا

                                  حالا از خودش می پرسه میادش آیا و ایا؟

                                       عاشقی که تنها باشه توی دنیا نمیمونه

                                دل عاشق رو شکستن شده کار این زمونه

 

 

 

|+| نوشته شده توسط پسر شهر پریا در ساعت 0:41 |