دلتنگی

  دلم خیلی گرفته

 

تو به من خندیدی و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم باغبان در پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز سالهاست  که در گوش من آرام  آرام  رفتن گام تو تکرارکنان میدهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم که چرا......؟

                                      باغچه ی کوچک ما سیب نداشت

 

            

 

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برآنم

                                             که از وجود تو موئی به عالم نفروشم

 

                       

|+| نوشته شده توسط پسر شهر پریا در ساعت 7:17 |